به نام خداوند بخشنده و مهربان
با سلام عرض احترام خدمت اهالی سایت تخصصی شطرنج رخ
ادبیات بسیار زننده و گستاخ  ، داور و سرداور هیجدهمین جشنواره بانوان کشور - قزوین مرداد 1394 امروز در تاریخ 25 مرداد به دلیل شکسته شده شاخه ای گل در محوطه ورزشگاه سردارآزادگان مرا بر آن داشت تا تذکری برای شما باشم که حضور شما در مسابقات به عنوان گزارشگر خالی است.
جریان از این قرار است به دنبال شکسته شدن چند شاخه گل باغچه ، داور اول به حضور اولیاء محترم ورزشکاران که در گرما بسیار شدید با حداقل امکانات  درانتظار فرزندان عزیز خود  بودند، می آید و تذکر می دهد که حراست ورزشگاه  هشدار داده است که با اولیاء مربوطه برخورد خواهد شد و ما مسولیتی در قبال شما نداریم.یکی از اولیاء فرصت را غنبمت شمرد و تذکری در مورد وضعیت اسفبار بیرون سالن (گرما شدید) می دهد که .داور اول  فرمودند که گیلان که مهد شطرنج ایران است وضعیت برگزاری بسیار بدی دارد و شما باید قدردان باشید که به شما اجازه داده اند اینجا حضور داشته باشید ، که بعد از چند لحظه خانم سرداور از اتاق خنک خود بیرون آمده و بر سر همه اولیا فریاد می کشد که این هم از دهان شما زیادی است شما اگر در تهران بودید باید در پارک لاله استقرار می یافتید. و این هم زیادتان است. یکی از اولیا مجدد اعتراض کرد، ولی سرداور(؟) با عصبانیت وحشتناکی ، همه اولیاء را بی فرهنگ قلمداد نمود. در همین حال برخی بازیکنان داخل سالن که جرو بحث را شنیدند نیز از وضعیت به وجود آمده اعتراض کردند، اولیاء محترم به خاطر فرزندان خود کوتاه آمدند.
"از کوزه همان تراود که در اوست."
با  چه امیدی می توان امید داشت فرزندان این جامعه سفیران فرهنگی جامعه ایران اسلامی باشند وقتی اولیای آنها در حضور شان به ناحق مورد اتهام بی فرهنگی قرار می گیرند. 
آیا  در ورزش اخلاق و منش فرهنگ جوانمردی ارزش و اهمیت دارد؟
آیا مسولین و متولیان امر ورزش به عنوان الگو سازنده و با فرهنگ جامعه هستند؟
آیا داوران مجموعه ورزشی به عنوان نماد عدالت و امنیت فضای ورزشی هستند؟
آیا اولیاء و خانواده های ورزشکاران به عنوان سرمایه بالقوه برای ورزش هستند؟
پس چرا؟؟؟
درصورت صلاحدید انتشار شکوائیه بلا مانع است.
بیست پنجم مرداد هزارسیصدنودچهار