باشگاه شطرنج ذهن برتر

وی در یک دوره بازی مقابل آناتولی کارپوف از قهرمانان اسطوره‌ای جهان که در تهران در بهمن ماه ۱۳۸۷ برگزار شد توانست در مجموع امتیازات ۱۰٫۵-۹٫۵ رقیب خود را شکست دهد. ^[۲]

در این مسابقه‌ها برتری او به خصوص در رده بازی‌های سریع و برق آسا بود .

احسان قائم مقامی، استاد بزرگ کشورمان رقابت سیمولتانه خود با ۶۱۴ شطرنجباز را که بیش از ۲۴ ساعت به طول انجامید با کسب ۵۹۰ پیروزی به پایان رساند.

مسابقه سیمولتانه احسان قائم مقامی با ۶۱۴ شطرنجباز که از ساعت ۱۰:۱۰ سه شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۸۹ در دانشگاه شهید بهشتی آغاز شده بود پس از گذشت بیش از ۲۵ ساعت و ثبت رکورد جدیدی توسط وی به پایان رسید.

نایجل دیوید شورت

(به انگلیسی: Nigel David Short)‏ ‏(۱ ژوئن ۱۹۶۵ در لنکشایر) شطرنج‌باز انگلیسی است که معمولا بهترین شطرنج‌باز قرن بیستم این کشور محسوب می‌شود. وی در ۱۹ سالگی درجه استاد بزرگی را کسب کرد و از ژانویه ۱۹۸۸ تا ژوئیه ۱۹۸۹ در رتبه سوم رنکینگ جهانی این رشته جای داشت. او در سال ۱۹۹۳ برای فینال قهرمانی جهان در مقابل گری کاسپاروف انتخاب شد.

شورت سابقه پیروزی بر ۱۲ نفر از ۱۹ قهرمان شطرنج رسمی دنیا در تمام دوران‌ها را دارد. او هم‌اکنون مسن‌ترین شطرنج‌بازی است که در بین صد نفر برتر دنیا جای دارد. وی همچنین به عنوان یک مربی و تحلیل‌گر شطرنج نیز فعال است و در سال‌های ۲۰۰۶-۲۰۰۷ مربی تیم ملی شطرنج ایران بود که با موفقیت غیرمنتظره این تیم در کسب مدال برنز تیمی بازی‌های آسیایی دوحه و یک مدال نقره و دو برنز بازی‌های آسیایی داخل سالن ۲۰۰۷ همراه شد.

شورت در ده سالگی با پیروزی بر ویکتور کورچنوی در یک مسابقه سیمولتانه به شهرت رسید. در ۱۹۷۷ سه روز قبل از تولد ۱۲ سالگیش جوان‌ترین شطرنج‌بازی شد که تا آن زمان به مرحله نهایی قهرمانی بریتانیا رسیده است. در ۱۴ سالگی به طور مشترک با جان نان و رابرت بلین قهرمان بریتانیا شد و با کسب ۸ امتیاز از ۱۵ بازی در تورنمنت هاستینگز ۸۰-۱۹۷۹ درجه استاد بین‌المللی را کسب کرد که در آن زمان جوان‌ترین استاد بین‌المللی تاریخ محسوب می‌شد و رکورد ۲۲ سال پیش بابی فیشر را شکست. وی در قهرمانی جوانان جهان ۱۹۸۰ پس از گری کاسپاروف دوم شد و در سال ۱۹۸۴ درجه استاد بزرگ را دریافت کرد. او در سال‌های ۱۹۸۴، ۱۹۸۷ و ۱۹۹۸ قهرمان شطرنج بریتانیا و در ۱۹۹۱ قهرمان انگلستان شد و در سال ۲۰۱۱ در ۴۶ سالگی به طور مشترک با مایکل آدامز در قهرمانی بریتانیا نفر اول شد اما در مسابقه تای‌بریک از او شکست خورد. او همچنین سه بار در ۲۰۰۴، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ قهرمان کشورهای مشترک‌المنافع شد و در ۲۰۰۶ قهرمانی شطرنج انفرادی اتحادیه اروپا شد.

شورت در ۱۹۸۵ اولین بریتانیایی شد که به تورنمنت کاندیداتوری قهرمانی جهان صعود می‌کند اما در این مسابقه که برای تعیین رقیب قهرمان جهان انجام می‌شد با ۷ امتیاز از ۱۵ بازی بین شانزده نفر دهم شد. در ۱۹۹۰ با کسب نتیجه مطلوب در تورنمنت اینترزونال مانیل برای سومین بار به تورنمنت کاندیداتوری قهرمانی جهان راه یافت. وی در این رقابت‌ها که به طور حذفی برگزار می‌شد با پیروزی بر بوریس گلفاند (۵-۳)، آناتولی کارپف قهرمان سابق جهان (۶-۴) و یان تیمان (۷.۵-۵.۵) حق رقابت با گری کاسپاروف برای قهرمانی جهان را پیدا کرد که پیش از آن سه بار از عنوان خود در برابر کارپف دفاع کرده بود. مسابقه این دو یکی از مقاطع مهم تاریخ شطرنج جهان بود؛ به گفته شورت و کاسپاروف رئیس فدراسیون بین‌المللی شطرنج بدون مشورت با آن‌ها محل مسابقه و جایزه آن را تعیین کرده بود که نقض مقررات این فدراسیون است در نتیجه این دو اتحادیه شطرنج حرفه‌ای را تأسیس کرده و تصمیم گرفتند مسابقه خود را خارج از نظارت فیده برگزار کنند. اتفاقی که باعث شد تا ۱۳ سال بعد یعنی تا سال ۲۰۰۶ شطرنج جهان دو قهرمان (قهرمان کلاسیک و قهرمان رسمی فیده) داشته باشد. مسابقه این دو در لندن با پیروزی ۱۲.۵-۷.۵ کاسپاروف به پایان رسید.

نایجل شورت از سال ۱۹۸۴ تاکنون در تمام دوره‌های المپیاد شطرنج عضو تیم ملی انگلستان بوده است و یک مدال طلای انفرادی در دوبی ۱۹۸۶، سه نقره تیمی در سالونیکی ۱۹۸۴، دوبی ۱۹۸۶، و سالونیکی ۱۹۸۸ و برنز تیمی نووی ساد ۱۹۹۰ را در کارنامه دارد. او همچنین در قهرمانی تیمی شطرنج جهان ۱۹۸۹ مدال برنز انفرادی میز یک را کسب کرد.

او تاکنون در تورنمنت‌های شطرنج مختلف در ۲۹ کشور دنیا به مقام اول رسیده است که شاید بهترین نتیجه او قهرمانی مشترک (همراه با والری سالوف) تورنمنت وی‌اس‌بی آمستردام بالاتر از کاسپاروف و کارپف باشد.

یکى از خصوصیات بارز نیگل شورت- که همه را شگفت زده میکند- آن است

 که وى جوانى عادى با رفتارى طبیعى و به دور از دمدمى مزاجى و تناقض گویىهایى است 

که مردم به همه شطرنجبازان برجسته – و از جمله فیشر – منتسب میکنند.

نایجل شورت قابلیتهایش در سن ۱۴ سالگى برتر از کاسپارف بود و در این رابطه شاید فقط قابل مقایسه با فیشر و مکینگ – کسانى که قهرمان ملى بودند و در آن سن توانایى مبارزه در سطح جهانى را داشتند- باشد.شورت در ۱۴ سالگى براى تصاحب مقام قهرمانى انگلستان عزم کرد و ناکام شد. درست چند ماه قبل از این مسابقات موفق به اخذ عنوان استاد بین المللى شده بود.

یکى از خصوصیات بارز نیگل شورت- که همه را شگفت زده میکند- آن است که وى جوانى عادى با رفتارى طبیعى و به دور از دمدمى مزاجى و تناقض گویىهایى است که مردم به همه شطرنجبازان برجسته – و از جمله فیشر – منتسب میکنند. شگفتى دیگر او مهارت بسیارش در پهنه موسیقى است.نیگل داراى غریزه طبیعى پیروى از اصول شطرنج است و همین موضوع پیشرفت سریع او را در شرایطى تضمین میکند اما شانس دیگر او این بود که در خانواده اى متولد شده است که منتهى سعى خود را در کمک به او جهت انجام تمرینات منظم و همچنین شرکت مستمرش در مسابقات و تورنمنتها مبذول میکردند.

در سن نه سالگى به یک تورنمنت مربیگرى گروهى از جوانان کشور معرفى شد و قادر بود براحتى با افراد بزرگتر از خودش بازى کند.قبل از آنکه برنامه شکوفایى استعدادها آغاز شود خیلى کم پیش میامد که بچه هاى نه ساله انگلیسى با افراد خارج از گروه سنى خودشان بازى کنند اما اکنون ما براى این رقابتهاى سنگین کودکان بر علیه جوانان و حتى افراد مسن ارزش قائلیم.در بهار ۱۹۶۵ شورت بعد از پیوستن به این گروه از جوانان توانست با موفقیت در مسابقات سالانه جرسى به رقابت بپردازد.یکى از خصوصیات اولیه نیگل که وى را از دیگر جوانان تیز هوش جدا میکرد اعتماد به نفس و صلابتش بود. در جرسى او یک رخ در آخر بازى از دست داد و پیتر کلارک (استاد) به وى مسیرى متفاوت را پیشنهاد کرد. نیگل به این توصیه وى عمل نکرد و طرح خودش را به اجرا گذاشت.این عکس العملى طبیعى از جانب کارشناسى مجرب بود اما اتکا به نفس این جوان ده ساله غیر عادى بود وقتى یازده ساله شد از اکثر تیزهوشان دیگر جلو افتاد و براى فینال قهرمانى مردان انگلیس انتخاب شد و دکتر جاناتان را که رکورددار دهسال قهرمانى کشور بود را شکست داد. این ویژگى اعجوبه هاى شطرنج است که معمولاً عملکرد خود را روى مقاصد استراتژیک شطرنج متمرکز میکنند، کارهاى ساده خوبى را میتوانند انجام دهند و در آخر بازى قوى میباشند.

بعد از حضور نوید بخش در بازیهاى قهرمانى انگلیس ،نیگل شورت همراه با چند شکست به پیشرفت خود ادامه داد.درسن ۱۲ سالگى در اولین حضورش در مسابقات بین المللى (بازیهاى۱۹۸۷ آئورونسون) موفق به کسب ۵/۵ امتیاز از ۱۰ امتیاز شد و تنها در مقابل بازیکنان برجسته شکست خورد. در دومین حضورش در مسابقات قهرمانى انگلیس در نیمه راه قهرمانى متوقف شد و سپس مدالهاى نقره و برنز مسابقات قهرمانى زیر ۱۷ سال را در سالهاى بعد تصاحب کرد- در این مسابقات او یکى از جوانترین بازیکنان بود. در واقع او نتوانست مدال طلا را کسب کند اما کاسپارف نیز همچون او ناکام ماند.در اواخر ۱۹۷۸ و اوایل ۱۹۷۹ روند پیشرفت نیگل به کندى گرایید،بعد ناگهان در طى چند ماه از سطح استاد ملى به درجه استاد بین المللى ارتقا یافت. مدیران موسسه جنوا براى اعلام رسمى موضوع، وى را به سویس دعوت نمودند. در استانه چهارده سالگى به نان (استاد بزرگ ) باخت. کمتر کسى میتوانست چنین چیزى را حدس بزند براى آنکه او ۵ حریف سویسىاش را شکست داده بود و در فینال نیز مرد شماره یک فرانسه (در مسابقات تیمى قهرمانى جهان ۱۹۷۶) را مغلوب کرده بود.پیروزى بر پریسمان برایش یک جایزه ۳۵۰۰ فرانکى معادل ۱۰۰۰ پوند به ارمغان آورد. در بازى قاطعش با وى نشانه هایى از شیوه اولیه کاپابلانکا – نظم و ترتیب ، سرعت، گسترش و ترکیباتى کوچک براى تحکیم برترى استراتژیک به چشم مىخورد.

شورت با تاکید و اهمیتى که به کنترل فضاى صحنه و بازى استراتژیک کلاسیک میدهد بیش از آنکه به روش لاسکر، تال و کورچنوى –تاکتیکى، پیچیده، روانشناسانه و مقابله جوایانه – عمل کند پیرو شیوه مورفى، کاپابلانکا، فیشر و کارپف است.همچون بسیارى از کلاسیکها علاقمند بازى با 1.e4و روش روى لوپز و دفاع فرانسوى مىباشد. کاپابلانکا و کارپف بعضى از اوقات از بازى با مهره سیاه امتناع کرده ، بازى را مساوى میکردند و نیروى اصلىاشان را براى بازى با مهره سفید نگه مىداشتند در حالى که شورت به هنگام بازى با مهره سیاه به روش کورچنوى از واریانت وینا و در دفاع فرانسوى

1.         e4        e6

2.         d4        d5

3.         Nc3     BB4

به عنوان یک سلاح مقابله جویانه استفاده میکرد.در مسابقات بین المللى ۸۰-۱۹۷۹ هستینگز ،نیگل شورت به اتکاى استعداد برجسته اش درخشش قاطعى از خود نشان داد. چهار استاد بزرگ – از جمله اندرسون سوئدى، برنده قبلى تورنمنت – را شکست داد. مسائله مهم نتیجه اى که بدست آورد نبود بلکه چگونگى پیروزیهایش بود که همه کارشناسان را تحت تاثیر قرار داد.

ترقى وپیشرفت شورت همچنان تدوام داشت. در سن ۱۸ سالگى عنوان استاد بزرگ را اخذ کرد و در ۲۱ سالگى در رده ده نفر اول جهان محسوب شد.نتایجى که در مسابقات ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ بدست آورد مسائله انتخاب وى بعنوان بهترین بازیکن غربى رقیب کارپف و کاسپارف را افزایش داد.در ۱۹۷۸ قویترین استاد بزرگ تورنمنتهاى ویجک آتورىوریکیاویک را شکست داد.مسئولین شطرنج شهر لندن وى را براى شش بازى سریع با کاسپارف مورد حمایت مالى قرار دادند.شورت بهتر از همه دیگر حریفان کاسپارف در مینى مسابقه بازى کرد و با نتیجه ۲-۴ از قهرمان شوروى شکست خورد. درخشش شورت در اوایل ۱۹۷۸ در یک بازى جالب با تیمان به حد اعلى رسید.

 هنگامیکه کاپابلانکا اولین کوبایى بود که به مقام قهرمانى جهان رسید، ایووه از هلند به همین عنوان دست یافت و بابى فیشر توانست اسپاسکى را شکست دهد، وضعیت شطرنج در کشورهایشان بهبود یافت. در همین رابطه مردم جهان بیشتر علاقمندند که در مسابقه براى کسب عنوان قهرمانى جهان یک رقیب غربى نیز حضور داشته باشد – به عوض آنکه هر دو مبارز روس باشند.چرا که این موضوع خود از طرفى بر جذابیت و هیجان بازى مىافزاید و از جانب دیگر موجب رشد ورزش شطرنج در دیگر نقاط جهان خواهد شد.